Kocaman yürekli çocuklar

dunyaraporu

ayakkabž.jpg

İsimsiziki kahramanım var artık.
İstanbul’un güngörmüş semti Vefa’da karşıma çıkıverdiler. En fazla 10 yaşlarında iki arkadaş. Yaşları küçük ama gönülleri büyük bu kahramanlar, ömrüm boyunca unutamayacağım bir insanlık yaptılar.
Benim için Vefa artık bir semt adı değil gerçek vefanın da adresi oldu.
Biz arabaya park yeri ararken, onların derdi çok başkaydı. Ellerinde bir çift ayakkabı, kaldırımda oturan üç çocuğa bakıyorlar. Niyetleri belli; perişan haldeki Suriyeli kardeşlere yardım etmek.
Akan burnunu koluna silen Suriyeli kardeşlerden en küçüğünün ayakkabısı yok. Buz gibi havada ince, beyaz çorapları simsiyah.
İki arkadaş, ayakkabıyı kardeşlerin en büyüğüne verdi. Akranlarının elinden aldığı ayakkabıyı hemen kız kardeşine uzattı Suriyeli ağabey. Masmavi gözleri daha bir parlıyordu artık ablanın. Kendi ayakkabısı yırtık olmasına rağmen hemen küçük kardeşinin çoraplarını çıkardı.
Çocuklarımızın ayakkabılarını giydirirken dakikalarca uğraştığımız aklıma geldi o sahneyi izleyince. Onların beklemeye tahammülü yoktu, minik mülteci saniyeler içerisinde ayakkabıyı giymiş hatta zıplamaya başlamıştı bile.

Arabadan inip çocukların yanına gittim.
“Siz…

View original post 802 kelime daha

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s